Zondag 10 juli : s' Morgens vroeg om 9 uur vertrekken we
vanuit Diepenbeek richting Noorden. Met lichte mist rijden we vanuit
Genk de autoweg op richting Aken. Vervolgens volgen we Dusseldorf
en dan Dortmund. We eten iets voorbij Dortmund. Van mist is er geen
spraken meer, onder een stralende zon en met temperaturen van 26°C
zetten we onze reis verder over de A1 naar Bremen en
Hamburg. Op vele plaatsen is men aan het werk langs deze autoweg zodat
het verkeer soms wat drukker is maar over het algemeen rijden we vlot tot in
het noorden van Duitsland. We hebben dan ook speciaal voor de zondag
gekozen omdat er op die dag geen vrachtwagens mogen rijden op de Duitse
autowegen. Rond 17h30 zijn we ter hoogte van Kiel waar we besluiten om
een rustpauze van 2 uurtjes in te lassen. Het is nog lekker warm
buiten. We zoeken uit op de kaart waar we ergens gaan overnachten.
Dit zal net over de Deense grens gebeuren in het stadje
Kollund. We
staan er op een parking naast de zee. Na een avondwandeling en een
spelletje met de kinderen gaan we slapen. (94 045 Km)
Maandag 11 juli Al vroeg in de ochtend is het zonnetje van de
partij. Het is merkelijk minder druk op het strand als zondag. We
verblijven de ganse dag op het strand. We hebben een tafel met
bankjes voor onze mh staan. We kunnen dus eten op het strand.
Heerlijk een strand met weinig volk en een stralend zonnetje. Het water
is heerlijk en we koelen ons lekker af in het heldere water van de
zee. Enkel oppassen voor de kwallen in zee. In de late namiddag
trekken we verder naar het noorden van Denemarken. We rijden van 15h50
tot 18h30 over de autoweg tot in Arhus. Ten noorden van Arhus zoeken we
een plaatsje aan het strand. We staan er op een grasplein aan de
zee. We zitten nog tot 21uur buiten in het zonnetje. Vandaag was
een warme dag en we hebben al een mooi kleurtje gekregen. De een al wat
roder als de andere. : (94 246 Km)
Dinsdag 12 juli: Het is vandaag weer heerlijk warm. We
hebben zeer rustig geslapen (geen verkeer). We genieten van het zonnetje
aan het water. We staan op een grasveld juist achter het strand.
De zee vergaat van de kwallen en eerst hebben we bang om in het water te
gaan. Maar dan zien we de plaatselijke kinderen doodleuk met de kwallen
komen aandragen. Het blijken onschuldige waterkwallen te zijn.
Enkel de roodkleurige zijn pijnlijk. De kinderen zijn over hun vrees en
spelen de ganse tijd met de kwallen. Rond 17uur vertrekken we richting
Frederikshaven waar we morgen onze boottocht hebben richting Oslo. We
tanken onderweg de auto nog vol en omstreeks 20h30 vinden we een slaapplaatsje
ten noorden van Frederikshaven aan het water. We hebben er zelfs
zicht op palmbomen. ( 94 442 Km)
Woensdag 13 juli : Om 7uur staan we op en ontbijten. Rond
8h30 staan we aan de ingang 
van de terminal van
Stena Lines om in te
boeken. We hebben onze overtocht in februari via internet geboekt.
We betalen voor een mh van 7m met 5pers 140 €. Om 10 uur stipt
vertrekt de boot. Tijdens de trip mogen we niet meer bij de auto.
We zoeken ons een plaatsje op het dek en wuiven Denemarken
vaarwel. Rond de middag gaan we binnen wat eten en drinken
een kopje koffie. Het op en neer gaan van de boot voel je binnen meer
dat buiten. Het lijkt wel of iedereen wat teveel gedronken heeft.
We besluiten om boven op het zonnedek te gaan zitten. Onder een stralend
zonnetje zetten we de boottocht verder. Rond 16 uur varen we de Oslo
fjord binnen. Aanvankelijk is deze nog zeer breed maar gaandeweg wordt
hij smaller. Aan de oevers zie je overal huisjes staan. Overal
zijn mensen aan het zonnen of aan het zwemmen in de fjord. Op
zeker moment worden we verrast op een show van enkele dames in eva kostuum die
al zwaaiend in hun speedbootje langs onze boot komen varen. Op de
boot geven we de meeuwen eten. Ze komen het brood letterlijk uit je hand
halen. Om 19 uur meren we aan in Oslo. We rijden wat rond door
Oslo op zoek naar een geschikte parking. Onze GPS laat het wel eens afweten tussen de hoge gebouwen.
Na een tijdje vinden we plaats op een zeer ruime parking aan de botanische
tuin ten noordoosten van het centrum van Oslo. ( 94 461 Km) 
Donderdag 14 juli : Vandaag maken we een wandeltocht door Oslo. We wandelen van de parking van de botanische tuin richting
station. We gaan vervolgens naar de domkerk met haar mooie
plafondschilderingen. Van hieruit volgen we de Karl Johansgate, de
winkel wandel straat van Oslo. We lopen langs de universiteit, het
theater, het parlement tot aan het koninklijke
paleis. We bezoeken de
tuin rond het paleis en wachten er tot om13u30 de wacht wordt afgelost.
Na dit schouwspel lopen we richting Oslofjord. We passeren een mooi
hotel waar ten tijde van de oorlog de gestapo was gehuisvest. Vervolgens
komen we aan het stadhuis dat aan de fjord gelegen is. Het plein ervoor
is volledig verkeersvrij. We volgen de kade met zijn mooie
gerestaureerde pakhuizen. Ze doen nu dienst als winkelcentra en
terrasjes. Gezien het mooie weer is het hier koppen lopen.
Vervolgens bezoeken we de oude vesting Akerhus aan het water. Daarna
lopen we via het station, busstation terug naar de parking van de botanische
tuin. Ik schat dat we een tocht van 10 km achter de rug hebben. We
besluiten van nog een nachtje te blijven slapen op de parking van de
botanische tuin. ( 94 461 Km)
Vrijdag 15 juli : Om 10uur vertrekken we via de noorderring
naar de Holmenkollen. Dit is het gebied van de olympische
winterspelen van 1952. We bezoeken de skischans en het skimuseum.
Vanuit de 135m hoge toren heb je een mooi zicht over Oslo en de Oslofjord.
Onderaan is de landingsplaats onder water gezet en wordt in de zomermaanden
gebruikt voor theater voorstellingen. Je kan er eveneens zwemmen.
Rond de middag zet de mist op zodat het niet meer loont om de iets verder
gelegen TV toren te gaan bezoeken. We zetten onze tocht via de 168 - 160
naar de E16 die naar Bergen gaat. We volgen de E16 tot Honefoss waar we
de watervallen in het centrum van dit stadje bezoeken. We rijden verder
via de E16. Dit is een druk bereden weg zodat rustig
genieten van het landschap niet echt mogelijk is. Het regent momenteel
en er staat veel water op de weg. We rijden langs het meer "sperillen"
tot in Nes. Vervolgens komen we in het Begndal waar we overnachten langs
de E16 op de parking van een openlucht museum. We zitten nog een 3tal km
voor Bagn. (94 629 Km)
Zaterdag 16 juli: s' Morgens bekijken we de oude
huisjes van het museum. Enkel aan de buitenzijde want ze zijn
gesloten. We zetten onze tocht verder door het aurdal via de 220.
Aan de splitsing nemen we de 262 naar het
westen. Deze weg geeft
aansluiting aan de 51. We volgen deze weg tot in Gol. Net voor Gol gaat
het via een aantal haarspeldbochten flink naar beneden. In Gol is het
zeer druk. We rijden via de 51 het hemsedal binnen. We volgen de
rivier die bijna droog staat. Een 20 tal km verderop komen we aan een
500m lange dam die de rivier bijna droog legt. Het water wordt gebruikt
voor een elektriciteitscentrale die via een pijpleiding van water wordt
voorzien. Aan de dam is een parking van waaruit we een wandeling maken
over de dam. Van hieruit zie we 2 hoge watervallen. We zetten onze
tocht per auto tot aan deze watervallen. Dit zijn de Hensila
watervallen. Van hieruit keren we terug richting Gol. We proberen
nog parking te vinden in Gol, maar tevergeefs. Er is markt en een deel
van het centrum is afgesloten. Alle parkings staan vol. We zetten
onze weg verder via de 7 naar All. Hier zou een oude staafkerk
staan. Maar we zijn All voorbij voor we het weten. We hebben
voortdurend een file van auto's achter ons hangen. Dit is niet altijd
aangenaam rijden. Wat zijn de mensen toch gehaast. In
Holo stoppen we even om de staafkerk aan de buitenzijde te bewonderen.
Als laatste rijden we nog door tot het wintersportoord Geilo. In het
plaatselijke benzinestation, dat ook als servicestation dient voorzien we ons
van brandstof en water. We lozen er eveneens ons afvalwater. We
rijden de bergen in en wandelen er over een skipiste. De boer is net
bezig met de tractor het gras af te maaien op de skipiste. We gaan terug
naar het centrum en parkeren onze mh aan het openluchtmuseum. Van
hieruit bezoeken we het dorpje te voet. Het waait hard en het is zeer
koud. We blijven lang op en kunnen om 0h30 nog met alle gemak
zonder licht lezen in de mh. (94 807 Km)
Zondag 17 juli : We slapen lekker lang uit. Het is per slot
van rekening zondag vandaag. Onder een stralend zonnetje bezoeken we de
oude huisjes van een klein openlucht museum. Pas om 11 uur zetten
we onze tocht verder over de 7 richting Ustevatn meer. We rijden als
echte zondagsrijders tegen 50 km/uur en genieten van het landschap. 
We
stoppen regelmatig om een mooie foto te maken. Met geen woorden te
beschrijven. Wat verder nemen we afscheid van de spoorweg.
We zien nog een trein afkomstig van Oslo de bergen in trekken richting
Bergen. Wij zetten onze tocht verder over de Hardangervidda
hoogvlakte. De weg klimt al vlug boven de 1000 m en de bomen
verdwijnen. Er blijft een mooi landschap achter met stenen, meren, en
mooie uitzichten over de besneeuwde bergtoppen. Van overal komt water naar beneden
en verzameld in een aantal meertjes. We stoppen aan een meertje en
maken er een wandeling over de bemoste vlakte en maken er kennis met sneeuw in
de zomer. Overal liggen stapeltjes stenen. Iedereen maakt zijn
torentje met stenen aan de oevers van het stuwmeertje. Aan het einde van
de hoogvlakte, als de weg naar beneden begint te gaan, volgen we een wegwijzer
Voringfossen. We komen uit op de parking van het
Fossli Hotel. We
betalen er 30 kronen parkeergeld. Maar voor dit geld krijg je een van de
mooiste en de 3de grootste waterval van Noorwegen in bovenaanzicht te zien. Het water
valt er 183 m naar beneden en vervolgt zijn weg door het mabodal. Wij volgen
met de mh, maar iets minder snel maar zeker niet minder spectaculair. We
rijden door een aantal tunnels waarvan er eentje een bocht maakt van
360°. De ene tunnel voert ons onder de andere en in geen tijd dalen we
van 1000m hoogte naar 200 m boven zeeniveau. We stoppen aan het
Natuurcentrum in Katlo. We bezoeken het centrum. (180 NOK voor een fam.
ticket ) Je krijgt er een beeld van het leven van de dieren op de
hoogvlakte. Er zijn enkele mooie aquariums met vissen. Maar het
mooiste is een 20 min durende film met 5 projectoren. Je krijgt er
spectaculaire beelden vanuit de lucht genomen van talrijke
bezienswaardigheden en mooie natuurlandschappen. We blijven slapen op de
parking van dit centrum. Op het dak van het museum staan 2 geiten die
het gras afgrazen. Vanuit onze mh kijken we rondom tegen
enorm hoge bergflanken met op verschillende plaatsen watervalletjes die het
water bijna loodrecht laten vallen tot in het dal. En prachtig
schouwspel. (94 902 km)
Maandag 18 juli We staan vandaag wat vroeger op, ontbijten en
rijden terug via de 7 naar boven. Terug door de 4 tunnels tot op een
hoogte van 1000m. We stoppen op de parking boven om nog even vanuit een
andere hoek te kijken naar de Voringfossen (waterval). Maar vanuit dit
standpunt is het zicht minder mooi dan vanuit het zicht van het
Fossil
hotel. Juist voor we vertrekken komt een juffrouw nog even 40 Nok innen
als parkeergeld. Tja !!! Dan rijden we terug naar beneden en stoppen
voor de 3de tunnel. Dit is de Mabotunnel. We parkeren er onze mh
en wandelen verder over de oude weg. Voorbij de bocht staat een
bordje Voringfossen naar beneden. We volgen dit pad tot een 70 tal meter
van de waterval. Dit pad is soms makkelijk maar soms best gevaarlijk
omdat er op een paar plaatsen steenlawines het pad volledig hebben
bedolven. Op een 200 tal meter voor de waterval hangt er een
hangbrugje over de bruisende rivier. Vervolgens volgen we het pad aan de
andere kant van de rivier tot het niet meer kan. Het is warm in het dal
en de vernevelde watermassa zorgt voor een heerlijke afkoeling.
Vlug wat foto's maken en dan het hele traject weer terug. De hele tocht
heen en terug heeft 2uur en een kwartier geduurd. Wat een
avontuur. We rijden verder door een aantal tunnels naar beneden langs
steeds hoger wordende bergen. De kloof is hier wel 800 m diep. 
Uiteindelijk komen we aan in Eidfjord op het einde van de gelijknamige
fjord. Hier parkeren we ons op een parking. We eten er wat en
maken een wandeling door het kleine dorpje. We bezoeken er een
tentoonstelling in het prachtige eidfjord
hotel. Dit is een prachtig
hotel gelegen aan het water. Er is een mooie aanlegsteiger voor
cruiseboten. We zetten onze tocht via de 7 verder langs de fjord.
Dit is een mooie bochtige weg met prachtige uitzichten over de
fjord. We zijn net te laat voor de overtocht. We rijden dan
maar verder over de 13 naar Kinsarvik. Dit is een bochtig en soms vrij
smal wegje langs de fjord. Het is er wel veel minder druk dan op de
7. In Kinsarvik hebben we meer geluk. Er staat bijna geen volk aan te schuiven en over een half uurtje
vertrekt er een boot. De overtocht naar Kvanndal
duurt er een 50 tal minuten en heeft een tussenstop in Utne. We
betalen 309 Nok voor 5 personen en een mh van 7m. In de andere mh zegt
men dat men maar 6m lang is en dan kost dezelfde overzet slechts 100 Nok. We komen terug
op de 7 en rijden tot in Alvik. We passeren regelmatig een watervalletje
dat richting fjord naar beneden stort. In alvik slapen we op een rustige
parking aan zee langs een steenfabriek. (94 975 Km)
Dinsdag 19 juli : We staan op de parking van Bjolvefoss. Dit
is een waterval die tegenwoordig niet meer zo groot is omdat er een
elektriciteitscentrale is die via een pijpleiding het water over 800m laat
vallen om er beneden op zeeniveau elektriciteit mee te maken.
We rijden verder over een kronkelende (7) weg langs de fjord. Bij
Steinstro rijden we via een hangbrug over een zijarm van de fjord. Het
is er beurtelings rijden. Wachten op groen, en dan weer verder.
Als we in Norheimsund de fjord verlaten bezoeken we een 35 m hoge
waterval.
Op zich niets speciaals, ware het niet dat er een wandelpad is
achter de waterval. Je kan er dus de achterkant eens zien van een
waterval. Het landschap verandert nu totaal. Waar we voordien
langs fjorden reden rijden we nu over een kronkelend bergwegje met flink wat
tunnels. We klimmen snel en tijdens het dalen volgen we een kolkende
watermassa die zijn weg naar de fjorden zoekt. Her en der zijn er
fantastische watervallen en stroomversnellingen te zien. Uiteindelijk
mond deze rivier in de Fusafjord uit. Hier verlaten we deze rivier en
rijden wat verder de drukke E16 op. Onmiddellijk voel je de
druk van het verkeer. Na een 20 tal km verlaten we de E16 en rijden naar
het zuiden via de 580. We volgen deze weg en komen op deze manier ten
zuiden van Bergen. We volgen de wegwijzers "sentrum" en
passeren de tolpoort bij het binnen rijden van Bergen. We
rijden wat door het centrum en zoeken een parkeerplaats. Overal zie je
wel wat mh staan. Er is langs de kust ten noorden van Bergen een mh
parkeerplaats. Men vraagt er 180 Nok om er te overnachten. Het is
ver van het centrum. We rijden terug en vinden in een doodlopende straat
kort aan de "Akvariet" plaats. We wandelen tot aan de vismarkt. Enkel jammer van de regen. Het regent vandaag al bijna
de ganse dag. We wandelen nog tot de oude houten huisjes "bryggen".
We besluiten echter maar te wachten tot morgen om verder te wandelen. En
nu maar hopen dat het morgen droog is. (95 092 Km)
Woensdag 20 juli : Onze hoop was
tevergeefs. Tegen de ochtend regent het nog steeds. We hebben er
geen zin in om nog eens nat te worden en besluiten om Bergen te verlaten en zo
snel mogelijk de zon weer op te zoeken. We
verlaten Bergen via het
noorden over de E16 tot in Voss. Op deze weg kom je heel veel tunnels
tegen. Ze hebben hier niet gekeken op een meter meer of minder.
Iets voor Voss voorzien we ons van water en lozen we ons
afvalwater. Aan servicepunten is er echt geen tekort. In Voss is
het druk. Een tiental bussen staan er om de
plaatselijke staafkerk te
bezoeken. We rijden door en iets verder dan Reppen stoppen we aan een
enorme waterval. We staan er nog maar net en de horde bussen van daarnet
arriveren er. Wat een toeristische drukte. Eenmaal de bussen
weg keert de rust weer. We zetten onze weg verder tot aan de splitsing
van E16 en de 13. Dit is werkelijk weer een prachtige route. Deze
begint rustig door een U vormig dal met steile groene wanden. Op zeker
moment komen we aan het einde van het dal. Daar maken we een wandeling
door de weiden. Van twee kanten komen er weer mooie watervallen naar
beneden. De weg gaat nu verder via een zeer steile weg met een aantal
flinke bochten. Snel zijn we weer op grote hoogte en belanden we in een
sneeuwlandschap. Onze eerste foto's met een sneeuwwand van 5m langs de
weg. We rijden verder over een plateau op 1000m
hoogte. Tegen het
einde dalen we weer even snel als dat we gestegen zijn en hebben we een mooi
uitzicht over de Sogne fjord.
We belanden in Viksoyri aan de
fjord. Daar tanken we de auto vol en winkelen we wat. We zetten
onze trip nog verder tot aan de overzetboot te Vangsnes. Hier
overnachten we op de parking. We zien nog een cruiseschip passeren op de
Sogne fjord. (95 280 Km)
Donderdag 21 juli : We ontbijten vandaag wat vlugger
want om 9u50 nemen we de overzetboot van Vangsnes naar
Dragsvik. Vandaag is
onze mh maar 6m en dit scheelt heel veel in de prijs. ( 129 NOK incl
5pers) De boot vaart eerst naar Hella waar we allemaal eruit
moeten. Diegene die nog verder moeten kunnen dan terug inschepen om hun
tocht verder te zetten. Om 10u15 zijn we in Dragsvik aan de andere kant
van de Sognefjord. Van hieruit zetten we onze tocht over de 13 verder
langs een van de zijarmen van de Sognefjord. De weg plakt als het ware
aan de berg en we rijden langs de waterkant over een smal wegje. Op het
einde van de fjord komen we in een mooi U vormig dal. De weg blijft tot
het einde in het dal om vervolgens via een 10 tal haarspeldbochten en een
steile klim tot over de bergkam te klimmen. Van boven hebben we een mooi
zicht op het dal. Onderweg waren we ook al eens gestopt om te genieten
van het uitzicht. Vervolgens loopt de weg op hoogte langs een aantal 
meertjes. We komen regelmatig een kudde schapen tegen die hier voor de
begrazing zorgen van de hoogvlakte( 800m). Op zeker moment staan er
zelfs een aantal koeien midden op de weg. Zij gaan niet zo vlot aan de kant
als de schapen. Na een tijdje dalen we weer af tot 200 meter. De weg
is soms zeer smal zodat je slechts beurtelings door kan. Het is dan ook
goed uitkijken naar het tegemoetkomende verkeer. s' Middags genieten we
van ons eten onder een stralend zonnetje op een parking met zicht op het Haukedalsvatnet. We dalen verder af tot aan de aansluiting van route
5. Deze weg is beduidend beter en hier kunnen we weer wat sneller
rijden, 60. Ja voor hoge snelheden is het landschap te mooi en te
gevaarlijk. We volgen de 5 tot aan het Jolstravatnet meer. Hier is
het heel wat frisser vanwege de wind. Na een korte pauze rijden we door
tot op het einde van dit meer waar we de 5 naar het zuiden volgen. We
rijden door een tunnel onder een gletsjer en komen aan in het gletsjermuseum. We bezoeken dit museum waar je antwoord krijgt op een
aantal vragen over gletsjers. We zien een mooie 20 min durende film over
de Jostadalsbreen eisvlakte. Dit museum is zijn prijs, 175 NOK
voor een familie ticket zeker waard. We overnachten nabij het museum en
genieten van het uitzicht op de Flatbreen gletsjer. (95 425 Km)
Vrijdag 22 juli : Na onze ontdekkingen in het Norsk
Bremuseum gaan we vandaag op zoek naar de echte gletsjers. 
Onze eerste
vinden we zeer kort bij het museum. We keren terug over de 5
richting noorden en na enkele km slaan we rechts af en volgen de bordjes Supphellebreen. We rijden over een smal wegje gedurende een 6 tal km om
uiteindelijk kort bij een gletsjer te komen. Helemaal op het einde van
de weg is er plaats om te parkeren. We lopen een paar honderd meter en
belanden bij onze eerste gletsjer. De gletsjer zelf ligt hoog en is
onbereikbaar. Onderaan ligt er wel een ijsmassa en is er 
overvloedig
smeltwater. Er is wel een overvloed aan mooie stenen en het is er heel
rustig. We rijden terug over het smalle wegje tot aan de 5. Hier
draaien we af richting noorden tot net voor de tunnel waar we het bordje
Boyabreen volgen. We volgen de weg tot op de parking van een infocenter,
souvenierwinkel en restaurant. Van hieruit heb je al een mooi zicht op
de gletsjer. We wandelen tot aan het meertje aan de voet van de
gletsjer. Er liggen wat koeien aan de oever van dit meertje. Deze
gletsjer is zeer eenvoudig met de wagen te bereiken maar de gletsjer
zelf ligt op grote hoogte en is niet toeristisch uitgebaat. Na ons
middageten horen we een gekraak en zien we nog net een ijsmassa naar beneden
komen. Vervolgens zetten we onze tocht verder over de 5 door de 6,5 km
lange tunnel richting noorden tot aan de aansluiting met de E39. We
rijden over de E39 richting Nordfjord. Net voor Utvik stoppen we even in
een skigebied. Vervolgens gaat de weg zeer snel naar beneden via een
aantal stevige bochten tot we aan de Nordfjord komen. Van boven heb je
een mooi beeld over deze fjord. We volgen de fjord over een smal wegje
(60) tot in Oden. Over 1/3 van deze weg kan je maar in een richting
tegel
ijk gebruik maken van de weg. Het is dus steeds goed uitkijken en
op tijd aan de kant staan om bussen of auto's door te laten. In Oden slaan we rechts af richting Briksdal. Ook deze weg is zeer
smal. We passeren een paar mooie meertjes waarvan er op eentje een
bootje vaart naar het einde van het meer. Op het einde van de weg is er
mogelijkheid om te parkeren (40 NOK) of kamperen (100 NOK). Van hieruit
is het nog dik een uurtje wandelen tot aan de Brikdalsbreen gletsjer.
Het is een mooie wandeling langs een riviertje met enkele mooie
watervallen. Je kan het traject ook afleggen met paard en kar of in een
golfwagentje. Na een uurtje flink stappen komen we bij de mooiste
gletsjer die we ooit zagen. Vermits wij pas tegen de avond aangekomen
zijn is het er heel rustig. Maar gezien de grote parking en de vele
busplaatsen kan het hier best druk zijn. We wandelen tot aan de
gletsjertong en kunnen zelfs met 1 voet op de gletsjer staan. Je kan er
eventueel geleide wandelingen maken op de gletsjer. Na een uurtje keren
we tevreden terug naar de mh. We eten nog wat en rijden terug tot
Oden waar we overnachten aan de kerk. We wilden het niet riskeren
om morgen in de weekenddrukte over de smalle weg terug te moeten rijden.
(95 569 Km)
Zaterdag 23 juli: Na onze zware dag van gisteren slapen we wat
langer uit en zetten onze weg (60) verder
langs de fjord tot in Stryn.
Het is een bedrijvig stadje met wat industrie aan het water en een mooie
winkelstraat. Het is mooi weer en er loopt veel volk door de
winkelstraat. Na wat rondlopen en wat inkopen zetten we onze tocht
verder over de 15 tot aan het strynevatn meer. We zetten ons op
een parking aan het meer en rusten wat in het zonnetje. Lekker lui niks
doen en genieten van het landschap. In de late namiddag rijden we verder
tot aan de splitsing 15 en 258. Die 258 is een toeristische weg.
Voor je aan deze splitsing komt zitten er al een aantal flinke
haarspeldbochten en een flikt stijgingspercentage op. Maar nu komt het
echte werk pas. In eerste versnelling over een wegje nauwelijks breed
genoeg voor onze mh en dan zeer steil omhoog, en dan
tegenliggers. Gelukkig zijn er soms uitwijkmogelijkheden. Soms
moet er wel eens een wagen achteruit 
rijden, maar alles gaat gelukkig
goed. Boven gekomen is er een rustplaats waar we nog eens naar de
zoveelste waterval kunnen kijken. Nog wat verder over deze weg wordt de
muur sneeuw naast de weg steeds hoger. Op 1100m hoogte komen we aan in
het zomerskigebied van Stryn. Hier parkeren we de mh langs een muur van
wel 3 maal zo hoog als onze mh. We wandelen eens over de skipiste
die al van 16 uur gesloten is. We zetten onze tocht
verder. Het uitzicht is werkelijk adembenemend. Een meer vol
sneeuw, een woest landschap en als kers op de taart komen we oog in oog te
staan met vader, moeder en baby
rendier. We laten de wagen midden op de
weg en stappen uit. Onze dag kan niet meer stuk. De weg blijft
smal, en is bedekt met losse kiezel. Af en toe is hij breed
genoeg om een auto de kruisen. Gelukkig is het al wat later en is er
weinig verkeer. Dit zou ik niet willen doen als het druk is. Aan
een gemiddelde snelheid van 25 duurt deze hemelse weg door het sneeuwtapijt
enkele uurtjes, maar gaat niet vervelen. Bij de aansluiting met de 15
rijden we richting Geiranger. Dit is een uitstekende weg.
Een 6 tal km verder zien we een mooie parking met uitzicht over het meer met
daarachter de besneeuwde bergen. Een mooiere plaats om te overnachten kan een
mens zich niet inbeelden. Het is er wel koud tijdens de
nacht. ( 95 659 Km)
Zondag 24 juli : Brr, Onze auto staat mooi op het
zonnetje maar het is slechts 6°. We genieten nog wat van ons uitzicht
tijdens het ontbijt en zetten daarna onze trektocht verder via weg 63. We
passeren de tunnel van de aansluiting van weg 15 en dan begint de afdaling
naar Geiranger. Het is een mooie brede weg maar we komen de ene na de
ander bus tegen. Deze zijn afkomstig van de cruiseboten die in Geiranger
liggen. Ze zijn allemaal op weg naar Dalsnibba. Dit is een
uitzichtpunt op 1465 dat je via een tolweg kan bereiken. We rijden door
aangezien de toppen van de bergen nog in de wolken steken en het er stikt van
de toeristen. Na de zoveelste haarspeldbocht komen we op een
uitzichtpunt met parking waar we een mooi zicht hebben op de Geirangerfjord en
de 3 cruiseschepen die er liggen aangemeerd. We dalen verder af en het
wordt 
steeds drukker. Het lijkt wel of we in China zitten. De
straten lopen vol met Chinezen. We rijden door het dorpje en volgen de
weg rond de fjord richting Homlong. Dit is een doodlopend straatje.
Het is er rustig en we kunnen onze mh parkeren langs de weg. In het
centrum van Geiranger is er ook een ruime parking maar het stikt er van de toeristen. Om 14
uur vatten we onze wandeling aan naar de preekstoel van de Geirangerfjord.
We wandelen tot in Homlong en 
even voorbij de camping vinden we een wandelpad
(wandeling 7 op toeristische info). Eerst is de wandeling zeer steil en
na een poosje volgend we een smal, soms nat en glad wandelpad langs de steile
fjordrand. Na 2 uur flink stappen worden we beloond met een prachtig
uitzicht over de Geirangerfjord. We zitten op 530m hoogte op de
preekstoel met een mooi uitzicht over een aantal watervallen met klinkende
namen : Syv-Sostre of zeven zusters en de friar of de vrijer genoemd. De
cruiseboten onder in de fjord zijn nog slechts luciferdoosjes. Na een
picknick op hoog niveau beginnen we onze afdaling naar het dal. Precies
4 uur na ons vertrek komen we terug aan onze mh. Moe maar tevreden
trekken we ons terug in onze mh om wat te rusten. We zien en horen nog
net de laatste cruiseboot vertrekken. Dit gebeurt met een galmend
toeterconcert en een aantal kanonschoten van op de oevers van de fjord.
In de avond maken we nog een wandeling naar het terug tot rust gekomen
Geiranger. We zoeken uit welke boot we morgen gaan nemen om een tochtje
te maken op de wondermooie Geirangerfjord met bijna steil omhooggaande
flanken. We hebben de keuze tussen een kort (1,5u) durende minicruise of
een retourrit naar Hellesyllt of een enkele trip met wagen naar het
noordelijker
gelegen Valldal. We wandelen terug naar onze mh en gaan vroeg
slapen om onze vermoeiende dag te verwerken. ( 95 695 Km)
Maandag 25 juli :Al vroeg in de ochtend rijden we naar het
centrum van Geiranger en parkeren er op de parking op de eerste rij
langs de fjord. Vandaag zijn er geen cruiseboten gepland en bijgevolg
blijft het rustig in het dorpje. We hebben besloten om de ferry van
13h15 te nemen naar Valldal. Dan hebben we en een cruisetocht over de
Geirangerfjord en hebben we onze overzet naar Valldal om onze trip verder te
zetten over de 63 naar de Trollvegen. Maar eerst wandelen we nog eens
door het rustige dorpje Geiranger. 
We kuieren wat langs de
souvenirwinkeltjes en de eettentjes. We zien hoe een overvol
toeristenbootje vertrekt voor een trip van anderhalf uur over de
Geirangerfjord. Wat zijn we blij dat we daar niet bij zitten.
Omstreeks 12h30 melden we ons aan voor de overtocht. We dachten dat we
tijdig moesten zijn omdat de volgende overtocht pas om 18h15 zou zijn maar de
boot bleek bij vertrek maar half vol te staan. We hadden dus alle plaats
aan dek en kregen uitleg in Noors, Engels en Duits over alle
bezienswaardigheden gedurende onze 2u15 durende minicruise. Voor de overtocht
betalen we 656 Nok incl 2 volwassenen en 3 kinderen. De Geirangerfjord
is echt wel mooi met zijn steile flanken. We komen zelfs nog een groot
cruiseschip tegen. Het schip begroet Geiranger met een toeterconcert dat
weergalmd tussen de bergen. Prachtig ! We zetten onze tocht verder over
de Sunnylfsford en de Nordalsfjord tot in Valldal. Deze laatste 2 zijn
minder spectaculair en we gaan lekker warm binnen zitten. Het zonnetje
schijnt nog wel maar op de boot is het toch wel frisjes. Aangekomen in
Valldal blijven we nog een paar uurtjes rusten in de haven. Lekker lui
in het zonnetje. We zetten tegen de avond onze tocht verder over een
smal wegje (92) naar Tafjord. We rijden door het dorpje en volgen
de wegwijzers van Zakariasdammen. We belanden al vlug weer op een zeer
smal kronkelend wegje de bergen in. Eerst passeren we een meertje en
vervolgens komen we aan een 93m hoge dam gebouwd tussen twee steile
bergflanken. Weer een prachtig landschap. Vanuit het eindpunt vertrekken
vele wandeltochten door het woeste landschap. Van hieruit is er geen
bereidbare weg meer. We keren terug naar het dal en parkeren onze mh aan
de rand van de Tafjord. Tijdens het avondeten zien we plots iets in het
water, dolfijnen ? Ja het zijn dolfijnen. ze tuimelen voor onze
ogen een aantal keren heen en weer. Dan zijn ze weer verdwenen. We
hebben de hele avond naar het water zitten kijken en hebben ze nog een aantal
keren terug gezien. Na de rendieren is dit een tweede droom die
uitkomt. ( 95 735 Km)
Dinsdag 26 juli : s' Morgens zijn de dolfijnen nergens meer te
bespeuren. We keren terug door de lange tunnel naar Valldal waar we de
wagen voltanken. 
We rijden via de 63 naar het noorden. Onderweg
stoppen we even om een groepje van 6 boten te zien raften. Lijkt me fijn
om eens te doen. We rijden via de 63 langs verschillende
aardbeivelden. Mmm lekker alleen verschrikkelijk duur : 25 NOK of een
dikke 3 euro voor een klein bakje. We klimmen langzaam omhoog door
een steeds ruiger worden landschap. Tot we aan de parking komen van de Trollstigen. Het lijkt wel een mierennest. Plots hebben we weer
alle toeristen gevonden die in Noorwegen zitten. We wandelen over het
trollenpad en krijgen een adembenemend zicht over de afdaling die ons te
wachten staat. 11 haarspeldbochten en een hellingspercentage van 11%
scheiden ons van het dal. Op de parking en langs het pad kan je op tal
van plaatsen trollen en/of andere souvenirs kopen. Vervolgens vatten we
de afdaling aan. Gelukkig is het op de weg niet zo druk. Want niet
overal kan je met 2 wagens elkaar passeren. Af en toe is het wachten
geblazen. Halfweg rijden we over een brugje en wordt de wagen
beneveld door de waterval die naar beneden dondert. Beneden op de
parking is het zicht niet zo spectaculair als dat van boven. We
zetten onze weg verder door het mooi met dennenbomen begroeide U vormige
dal. We komen aan de isfjord en zoeken een parking om te eten. Als
ik 1 opmerking mag geven over Noorwegen is het dat er meer campings zijn dan
parkings om iet te eten langs de weg. Deze parkings waren in Zweden veel
meer aanwezig. Het heeft dus tot in Torvik geduurd alvorens we een
parking vonden. En dan was het nog niet veel soeps. Na het eten rijden
we verder naar de Langfjord via de 64 - 660. Langs deze fjord is veel
landbouw te zien. Hier is het dal zeer breed. We zijn bijna alleen
op de weg, blijkbaar geen toeristische route. Maar niet minder
mooi. We stoppen aan een gratis servicepunt. (ook
al prijzen van 30 NOK gezien, opletten dus en prijzen vergelijken)
Via de 62 komen we in Sunndalsora. Hier staat een grote fabriek voor het
maken van aluminium. De volledige fjordzijde is ingenomen door
industrie. We volgend de driva rivier stroomopwaarts. Deze stroomt
door een dal met hoge bergen. De weg klimt langzaam hoger en
hoger. De rivier stroomt in een diepe kloof. Uiteindelijk komen we
in Oppdal. We slapen er op de parking van een grootwarenhuis. Zo
hebben we morgen vlug verse groenten en brood. Tegen de avond
begint het te regenen. Dit is nu al de 3de dag dat we wat regen hebben
en telkens op dinsdag. Kan dit toeval zijn ? (96 011 Km)
Woensdag 27 juli : s' Morgens is het gelukkig weer droog.
We rijden via de E6 naar het zuiden. De weg klimt langzaam vanuit het
dal (Opdal) langs de oevers van een rivier. De rivier wordt steeds
kleiner en uiteindelijk zitten we op een hoogvlakte van ronde de 1000m
hoogte. Van op verschillende plaatsen kan men wandelingen
beginnen. Een mooie woeste omgeving, vlak met wat meertjes en her en der
grote stenen. We dalen zeer snel af tot in het dorpje Dombas. Hier
wandelen we wat en gaan wat info zoeken bij het toeristische informatie
bureau. We zitten hier vlakbij een aantal nationaal parken. Het is
vrij druk in Dombas. Het is een aan en afrijden van mh's. We
rijden verder over de E6 naar het zuiden. We kunnen vlot
doorrijden. Dit is een autoweg maar dan wel maar met 1rijstrook in elke
richting. We slaan af bij een verbindingswegje voor de 15 te
bereiken. Eerst lijkt dit een mooi wegje maar al vlug komt daar
verandering in. Eerst werken, dan geen asfalt meer en als toemaat een
helling van 16% omhoog met losse kiezel en als laatste een lange afdaling aan
16% op losse kiezel. In 1ste versnelling naar beneden en dan nog
regelmatig remmen. Eenmaal op de 15 hebben we terug een mooie weg.
We houden even halt aan een parking met een mooie hangbrug over het
water. Maar de regendruppels bederven de pret. We rijden
door en het stopt met regenen. Spoedig komen we aan in
Lom. Hier bezoeken we de
staafkerk. We betalen 40 NOK/pers voor
een bezoek binnen. We krijgen 4blz tekst in het Nederlands als
begeleidende uitleg. Vervolgens wandelen we nog door het dorpje waar we
nog een museum bezoeken met een aantal oude huisjes van de streek. We
overnachten op de parking aan de staafkerk. ( 96 176 Km)
Donderdag 28 juli : Vandaag belooft een mooie dag te
worden. We gaan de toeristische route 55 volgen. We vertrekken
vanuit Lom in onze korte broek met een mooi zonnig weertje. We volgen de
route 55 langs en door het Jotunheimen national park. De 
weg volgt
in het dal weer een snel stomend beekje. De weg gaat bijgevolg weer
langzaam omhoog door bij tijden een flink uitgesneden dal. Het dal is
vrij smal en al vlug hebben we flink wat hoogte. Bomen verdwijnen en
maken plaats voor een stenen landschap. Het landschap is opvallend
groen. Maar we hebben al flink wat warme dagen achter de rug en de
meeste sneeuw is al gesmolten. Maar ook hier komt verandering in als we
oog in oog komen te staan met een gletsjer. Het hoogste punt van deze
route 55 ligt op 1434 m hoogte. Van hieruit heb je een mooi zicht op de
besneeuwde bergtoppen en gletsjers. Jammer dat het weer helemaal omslaat
en de bewolking snel komt opzetten. Op minder dan een uur slaat het weer
om van zon naar bewolkt tot zelfs een paar fikse regenbuien. We rijden
door met mooi weer voor ons. We rijden te snel door. Bij mooi weer
is het landschap zoveel mooier. Achteraf gezien hadden we beter boven op
beter weer gewacht. Het weer kan hier zo snel veranderen. Tijdens
de afdaling stoppen we omwille van oververhitte remmen of ontkoppeling van
onze medereizigers hun mh. En de zon komt
weer tevoorschijn. We maken van de nood een deugd en stillen onze
honger. Vervolgens zetten we de afdaling verder in een versnelling
lager. (soms zelfs in 1ste). Onderweg krijgen we zelfs nog eens een regenb
ui
met zon. Aangekomen aan de Songefjord genieten we weer in
het zonnetje van een tasje koffie op één van de uitzichtpunten. Op
deze weg zijn voldoende parkings om van het landschap te genieten.
De jostedalsvei (604) naar een drukbezochte Nigardsbreen (gletsjer) laten we
links liggen omwille van: "genoeg gletsjers gezien". We
rijden verder over de 55 en volgen een zijwegje met de bordjes 'staafkerk van
Ornes'. We belanden aan een overzetboot die je brengt naar de andere
kant van de fjord om daar vervolgens een wandeling te maken van 15 min naar de
oudste staafkerk van Noorwegen. Zal wel de moeite geweest zijn maar het
weer was zo mooi en het water was zo aanlokkelijk voor de kinderen dat het er
niet van gekomen is. Na een tijdje vervolgen we onze route 55 tot in
Sogndalsfjora waar we route 55 verlaten en de 5 volgen richting
overzetboot. Je komt als het ware van een 6km lange tunnel tot op de
boot. Daar betaalden we 301 Nok voor de overzet (7m). De ene keer
betalen we voor 6m de ander keer voor 7m. (mh van 6m = 98 NOK mh van 7m
= 222 NOK : wat die meter meer kan doen). Eenmaal van de boot zit je zo
weer in de volgende tunnel en dan volgden we de E16 richting
Bergen. We belanden in 's werelds langste tunnel voor auto's, nl
26,5 Km. Om de 6 Km is er een holte die met blauw licht is verlicht wat
je het gevoel geeft even buitenlicht te zien. We rijden nog door tot in
Flam waar we op een rustig plaatsje langs de rivier overnachten. (96 391
Km)
Vrijdag 29 juli : s' Morgens worden we wakker gemaakt door de
in de bergen galmende fluittoon van de eerste trein die de bergen inrijd 
(8u30). We ontbijten en maken ons klaar om het traject van de trein
deels met de mh te volgen. We volgen de weg tot aan het station van
Berekvam waar we onze mh parkeren op de parking. Het laatste deel van
deze weg is normaal gezien niet te doen met een mh. De weg is amper
breed genoeg en er zijn nauwelijks uitwijkpunten. Gelukkig kwamen we
niemand tegen. We vernemen van de stationsarbeider dat de trein van 11h40 is
afgelast. Dan maar een uurtje wachten op de volgende trein. Het weer is
heerlijk ; zonnig en toch niet te warm. Om 12h40 stappen we op de
trein in
Berekvam. De trein zit gelukkig niet overvol. We kopen ons ticket
op de trein. 350 Nok (2vol(100Nok) en 3 kind(50Nok)). De trein stijgt in
20 km van zeeniveau tot
boven de 800m. We rijden door een aantal tunnels
die met de hand zijn uitgehakt. De trein stopt een korte tijd aan een
prachtige waterval. We krijgen een korte vertoning van een dame die een
dans uitvoert op muziek. De trein zet zijn reis verder tot aan het
station te Myrdal. Wat een drukte. Gelukkig neemt 90% ook de
trein terug. De meesten keren naar beneden met de fiets, enkele zoals
wij gaan al wandelend naar beneden. De tocht tot in Flam is 21 km, tot
in Berekvam, waar onze mh staat, is het 'slechts' 10 km. Het wordt een
prachtige wandeling. Eerst dalen we in een 10 tal haarspeldbochten zeer
snel af tot in het dal. Vervolgens lopen we langs de rivier door het
dal. We hebben een mooi zicht op het traject door de bergen van de
trein. We komen nog een kudde geiten tegen op onze weg, een aantal
prachtige watervallen en voor de rest een rustgevend landschap in een dal
tussen steil omhooggaande bergflanken. Het pad is makkelijk
beloopbaar en is licht glooiend. Na een wandeling van 4 uur komen we
terug aan de mh. We zien enkelingen zelfs nog verder wandelen richting
Flam. ( nog eens 11km !! ). We rijden langs het kleine kronkelende wegje
terug naar de parking (2km voor Flam) waar we opnieuw overnachten. En
moe dat we zijn. pffff ( 96 408 Km)
Zaterdag 30 juli : We vertrekken van Flam via de E16 tot in
Vangen aan het einde van de Aurlandsfjord. Van daaruit gaan we via de
Aurland 
veien (243) de bergen in. De eerste kilometers zijn steil bergop
en de ene na de andere haarspeldbocht volgt zich op. In geen tijd zitten
we op grote hoogte en hebben een mooi zicht over de Aurlandsfjord. Dit
is een zijarm van de Songefjord. Het landschap wordt gauw ruw en zonder
bomen. Her en der liggen nog kleine stukjes sneeuw, het grootste deel is
al gesmolten. Na een klein uurtje halen we de top, nl 1309 m. We
houden er halt en maken een wandeling van een uurtje. Ik probeer eens op
blote voeten op sneeuw te wandelen, of pootje baden in
ijswater,... We praten er nog met een aantal mensen over hun
belevenissen in Noorwegen. Vervolgens nuttigen we onze middag met een
hemels uitzicht. We zetten onze weg verder over de hoogvlakte. We
passeren een meer met drijvend ijs, een woeste stenenvlakte en langs de weg op
sommige plaatsen nog een meter sneeuw. Werkelijk een prachtig
landschap. Maar aan mooie liedjes komt vlug een eind en al spoedig
begint de weg langzaam te dalen. De klim was zeer steil, de afdaling
gaat over vele kilometers en met veel minder bochten. Het landschap
wordt weer groen en er verschijnen terug bomen. Tenslotte belanden we
aan de Songefjord te Laerdalsoyri. We parkeren onze mh langs de fjord en
genieten er van een heerlijke kop koffie onder de stralend zonnetje. Na
een tijdje keren we terug door de Laerdalstunnel van 24,6 km tot in het Ardal
te Vangen waar we overnachten langs de Aurlandsfjord. We zetten ons nog
wat in het zonnetje en zien de zon verdwijnen achter de bergen. Eenmaal
als de zon weg is koelt het al vlug af. Maar vlug slapen want morgen
vatten we de terugreis aan. ( 96 503 Km)
Zondag 31 juli : We vertrekken s' morgens uit het aurlandsdal via de
50. Aanvankelijk is de weg mooi vlak in een diep dal. Uiteindelijk
komen we aan een meer dat via een hoge waterval wordt
voorzien van water. Er vertrekken vele elektriciteitskabels hetgeen
verklapt dat er hier elektriciteit wordt gemaakt.
De weg loopt zeer
eigenaardig via een veelvoud van tunnels de hoogte in. Haarspeldbochten
in tunnels, verkeerslichten voor de tunnel en in geen tijd zitten we op 1000 m
hoogte. De weg gaat verder over de hoogvlakte. De weg gaat
vervolgens geleidelijk naar beneden. We komen op de 7 in Holo. We
herkennen de kerk die we in onze heenweg kort bezocht hadden. We
vervolgens onze weg richting All waar we de wagen nog maar eens voltanken met
dure Noorse diesel. (10,24 Nok/l ). Verder langs de 7 in Gol is er een
mh servicestation. Het weer is ondertussen van zon, naar bewolkt naar
stevige regenbuien omgeslagen. We zetten onze weg verder langs de 7 en
slaan af bij een wegwijzer van een meteoorinslag. Blijkt dat we daar een
geleide wandeling moeten maken houden we het voor gezien met dit weer en
rijden we verder richting Oslo. Het is zondag en we hebben het nog nooit
zo druk gezien in Noorwegen. De ontkoppeling van de wagen van onze medereizigers
loopt op zijn laatste beentjes en we rijden aan een maximale
snelheid van 60 km/u. File ?, wij hebben er geen last van want wij reden
vooraan. We naderen relatief snel Oslo via de E16. Het landschap
begint steeds vlakker en vlakker te worden. We missen de bergen en de
fjorden al wat. In Oslo in het 20 Nok tol betalen om de stad binnen te
mogen. We rijden een tunnel onder Oslo door en in geen tijd zijn
we Oslo gepasseerd. Na Oslo volgen we de E6 richting grens. Het
landschap is totaal veranderd. De bergen hebben plaats gemaakt voor ver
uitgestrekte akkers met allerlei gewassen. Hier is duidelijk de
graanschuur van Noorwegen gesitueerd. Tegen de avond naderen we de
grens. Maar het gaat steeds slechter met de ontkoppeling en
noodgedwongen moeten we stoppen op de douane parking juist voor de Noors
Zweedse grens. We bellen de bijstandsverzekering in België die ons
beloven dat er mogen ochtend een depanage wagen zal langs komen. We
overnachten dus noodgedwongen op de parking juist voor de grens met
Zweden. ( 96 957 Km)
Maandag 1 aug : S' Morgens vroeg om 9 uur is de depanage
wagen (FALK) ter plaatse. De diagnose is : ontkoppeling totaal op.
De mh wordt
afgesleept naar een garage in de buurt, nl Halden. Wij
volgen met onze mh de depanage wagen tot aan de garage. In de
garage kan met pas woensdag beginnen met de herstelling van de wagen. De
wisselstukken moeten besteld worden en het is vakantie in Noorwegen. Wij
zullen dus in Halden moeten blijven tot donderdag. Rond de middag gaan
we met onze mh naar Halden en rijden tot aan een meertje net voorbij Halden.
We hebben geluk dat de zon schijnt en dat we lekker lui in het zonnetje kunnen
vertoeven. De kinderen amuseren hun in en rond het water. Tegen de
avond rijden we terug en stoppen even aan de citadel van
Halden. We
maken er een korte wandeling maar de meeste deuren zijn al gesloten.
Misschien iets voor morgen. We keren met onze mh terug naar de garage om
er op de parking te overnachten. (96 992 Km)
Dinsdag 2 aug : In de voormiddag wachten we af of de mh vandaag
gemaakt kan worden. Helaas de garage werkt in zomerregime en heeft
vandaag geen tijd voor de reparatie. We wisselstukken zijn al wel
aangekomen. We eten nog op de parking van de garage en gaan dan allemaal
samen met onze mh naar Halden centrum. We wandelen wat door het centrum
dat eigenlijk maar uit één winkel wandelstraat bestaat. In de
andere straten valt niet veel te beleven. De meeste huisjes zijn houten
huisjes. We wandelen door een aantal overdekte winkelcentra die Halden
rijk is en wandelen langs de plezierhaven. Het weer is vandaag wat
minder dan gisteren maar het is tenminste droog. Tegen de avond gaan we
maar terug naar de parking. Op zeker moment hebben we 2 Italiaanse mhs
langs ons staan. We maken ze duidelijk dat we wachten op reparatie en
dat het hier prive domein is. We hebben elektriciteit en kunnen dus
onbeperkt tv kijken. De kinderen genieten van "Herbie" de
dolle kever op RTL plus. (97 010 Km)
Woensdag 3 aug : Vandaag zou het moeten gebeuren. We gaan nog
maar eens vragen of ze vandaag gaan werken aan de mh. Tegen 12 uur
begint men aan de reparatie van de ontkoppeling. En wij wachten maar
af. De kinderen spelen buiten wat tussen de vrachtwagens die voor de
garage staan geparkeerd. De hele namiddag is het bang afwachten of de
wagen tijdig gemaakt is. Om 15 uur krijgen we de keuze; ofwel op hotel
gaan en morgen de wagen ophalen, ofwel overuren betalen en vandaag de wagen
terug krijgen. We kiezen voor de laatste optie. Om 18 uur is
de reparatie voltooid en kunnen we vertrekken. We rijden over de E6
richting Gothenburg. Op sommige plaatsen is deze weg nog een weg met 2
rijbanen maar het grootste stuk is autosnelweg zoals wij die hier
kennen. Eindelijk nog eens doorrijden aan 100km/uur. We voorzien
ons mh nog maar eens van diesel en rijden verder tot in de buurt van Laholm.
Daar komt de E6 zeer kort bij het strand. We rijden af bij Mellbystrand.
We vinden er een rustige parking kort aan de zee. Het is ondertussen al
22u30 en flink donker. Dat is lang geleden dat het nog eens zo vroeg
donker werd. ( 97 357 Km)
Donderdag 4 aug : We rijden s' morgens eens tot aan
het strand. Je kan er letterlijk met de wagen tot op het strand.
We zetten onze tocht verder op Zweedse bodem tot in Helsingborg. Om de
20 min is er een overzetboot naar Denemarken. We betalen 610 SEK voor de
overzet incl max 9 personen. In Denemarken volgen we de E47 richting
Copenhagen. Eenmaal voorbij Copenhagen volgen we de E20 richting Rodby.
Op het eilandje Storstrom houden we halt om te eten. Vorig jaar
hebben we hier nog overnacht. Maar het weer zorgt ditmaal voor een heel
ander uitzicht. We krijgen donder en bliksem en een fikse regenbui over
ons heen. We hadden anders graag hier wat uitgerust onder een stralend
zonnetje. Niks aan te doen, dan maar verder. Eenmaal in Rodby
kopen we ons ticket voor de overzet naar
Duitsland. ( 510 DKK ) We zijn
blijkbaar niet de enige die naar huis willen. Maar liefst 2u15min moeten
we aanschuiven alvorens we aan boord mogen. Ditmaal wel onder een
stralende zon en met behoorlijk hoge temperatuur achter glas.
Gelukkig blijft het tijdens de overtocht mooi en kunnen we op het bovendek
genieten van het uitzicht in de zon. Eenmaal in Duitsland tanken
we de wagen nog eens vol met al behoorlijk goedkopere diesel. We zetten
onze terugweg verder via de A1 langs Hamburg en tot iets voorbij Bremen.
We willen deze twee grote steden voorbij om morgen in de ochtendspits niet te
veel oponthoud te hebben. Het is vrij rustig op de autoweg en we kunnen
goed doorrijden. In Wildeshausen rijden we af en volgen er de pijltjes
van een mh parking. We belanden op de parking aan een overdekte
speeltuin. Er is een goed uitgeruste mh parking. Deze
parking is gratis en niet zo ver van het centrum gelegen. Wij komen
echter alleen maar om rustig te overnachten. ( 97 927 Km)
Vrijdag 5 aug : We hebben nog een 400 tal km voor de boeg
en vertrekken om 9 uur van uit Wildeshausen richting thuis. We volgen de
A1 tot in Keulen en dan via Aken over de A4 naar thuis in Diepenbeek.
Maar eerst nog onze traditionele afsluiter : een goed bakje Belgische
frieten. Want die hebben we 4 weken moeten missen. ( 98 340 Km)
Totaal aantal km : 5 017 km
www.noorwegen.tv
; www.norway.com ; www.noorwegen.org
; www.sognefjord.no
; www.sognafoto.no
; www.trekearth.com
;
www.turistveg.no
; fotoalbum
; www.norge.com
; www.campersite.nl
Het
volledige fotoalbum van onze reis door Noorwegen
26/3 - 10/4 : 2005 km stand bij vertrek : 88372 
Daar slaan we af richting kust en rijden er naar Playa
d'aro. Vermits het mooi weer is wilden we hier wel blijven. We
kloppen aan bij Camping Cala Gogo, maar deze is helaas gesloten. We gaan
met de mobilhome op het strand staan net voorbij het centrum van playa d'aro.
Door de wind is het er toch niet zo warm als dat we dachten zodat we rond 16
uur besluiten van verder naar het zuiden te rijden. We volgen de autoweg
rond Barcelona. Dit bleek niet zo een goede keuze te zijn daar door het
einde van het paasweekeinde iedereen naar huis is aan het rijden. File,
file, Net voorbij Tarragonna verlaten we de autoweg en nemen we de 340.
Ook hier file. Tijdens het langzaam rijden merken we een aantal
mobilhomes op het strand. We rijden af en vinden 
geleden ook al eens bezocht. De camping ligt een beetje
van het strand en op wandelafstand van het centrum van het 
edelsteenroute beginnen te volgen. In Kempfeld bezoeken we de
leefbatterijen. Op deze manier is het euvel
vlug verholpen. In de voormiddag bezoeken we hoog in de bergen in
Idar de
maar wat langer uit. Dit
konden we gebruiken want de vorige dagen waren vermoeiend. Rond 11h45
besluiten we ons dan maar te kleden naar het weer en het slot van Oberstein te
gaan bezoeken. We maken een wandeling door de bossen, bezoeken het oude
en het 
og vlug in het dorpje op zoek gaan naar
een kopie center. s' Avonds wandelen we nog door het pretpark dat tot 18
uur open is. Onze plaats op de parking is zo ongelijk zodat we besluiten
van op de parking P3( centraal gelegen op de camping ) te gaan
slapen. Wat sliepen we rustig. Al onze buren (auto's) waren zo
stil. ( 92 566 km) 
even aan de A46 aan "
De tuin zelf is niet zo groot
maar het park er rond i
s des te groter. In de namiddag zoeken we een
parkeerplaats in het centrum van wuppertal kort aan het station. Van
daaruit bezoeken we te voet het centrum en zien er de unieke 
ar de bruinkoolmijnen. Met dit
doel voor 
ogen waren we naar Kaster afgereisd. s' Morgens om 9 uur waren
de bussen al aanwezig op de parking. Rond 10 uur zaten wij op de 2de bus
voor ons bezoek. De bus was eigenlijk een 6X6 vrachtwagen. We
kregen een rondrit van een uur door en rond de bruinkoolmijn. Een gids
gaf ons wat uitleg over hoe de kolen ontgonnen en getransporteerd
werden. De bruinkool dient voor het grote deel om de plaatselijke
elektriciteitscentrales te voorzien van brandstof die deze omzetten in
elektriciteit. We hadden het geluk dat net een van de grootste
graafmachines van de wereld in onderhoud was zodat we tot op enkel meters van
deze kollos konden komen; 92 m hoog en 240 m lang. Vervolgens
kregen we een rondleiding door het gebied na ontginning. Men tracht daar
de natuur te herstellen en de grond terug gereed te maken voor de landbouw of
bebouwing. Na de rondtocht hebben we ons wat gerust in de schaduw onder
een boom. In de namiddag zijn we dan de Kaster feesten gaan
bezoeken. De oude stad van Kaster staat dan volledig in het teken van de
oudheid. Honderden mensen lopen er in klederdracht van 1800. Er
zijn op verschillende plaatsen dans, muziek, theater paarden, tenten, eten,
drinken, eten, en nog meer eten enz... te aanschouwen. Tegen de avond
keren we moe maar tevreden terug naar huis.
Duren.
Vervolgens volgen we de Rur tot in
binnen en dalen langs de smalle straatjes af tot aan de oevers van de
meer in.
Er is weinig parkeergelegenheid en dat dwingt ons ertoe de mh langs de kant
van de drukke weg achter te laten. We maken ons klaar voor een 4,5 km
lange wandeling langs de oevers van de Ruhr. Eerst is deze rivier nog
breed maar als vlug gaat hij over tot een kabbelend beekje door het dal van
het heuvelig landschap. Het wandelpad gaat geleidelijk omhoog en
al vlug lopen we een tien tal meter hoger dan de rivier. De rode kleuren
van de beukenblaadjes maken het geheel tot een schilderachtig tafereel.
Haverwegen steken we de rivier over en lopen ditmaal op gelijke hoogte van de
rivier in het zonnetje terug richting Einrurhr waar onze mh staat geparkeerd.
We rijden een aantal km terug en eten er op een parking met mooi uitzicht
vanuit de hoogte op de Obersee. Van hieruit nemen we afscheid van dit
prachtig gebied. We zetten onze weg verder richting Monschau. Vlak
voor de afdaling naar het stadje heb je in een bocht van 180° een parking voor
mhs. Het is dat een 10tal minuutjes wandelen tot in het centrum van
Monschau. We betalen er 3,5€ voor 24uur. Tegen de avond bezoeken we het
stadje dat gelegen is aan de oevers van de ruhr en omgeven van bergen.
Als het donker is geeft de verlichting een speciaal karakter aan dit stadje.
Er zijn heel wat winkeltjes en eetgelegenheden in Monschau. Het centrum
is verkeersarm maar niet verkeersvrij voor de plaatselijke bevolking.
Het is al flink donker als we terug komen aan de mh. (98 531 km)
eens af naar
het centrum van 
goed te doen zijn, al wandelen is
dit ook te doen maar met dit weer besluiten we om tot boven te wandelen en dan
over de dam langs de ander zijde weer naar beneden te wandelen. Ook hier
staat het waterpeil behoorlijk laag. Het weer wordt er niet beter op en
dit doet ons besluiten van de terugweg in te zetten. We rijden nog tot
in 